Σθεναρή αντίσταση συνάντησε η ομάδα μας στο Μενίδι από την "υπό-διάλυση" ομάδα του Αχαρναϊκού, όμως η εμπειρία και η ποιοτική διαφορά που υπήρχε ανάμεσα στις 2 ομάδες οδήγησε σε ακόμη μια νίκη για την ομάδα μας. Ίλιτς  και Μπαργκάν οι σκόρερ που μαζί με τον Μπούρμπο ήταν οι πρωταγωνιστές για τον ΑΡΗ μας, που προβλημάτισε με την εικόνα του παρά τη νίκη.

Στο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ παρά την μαχητικότητα των παικτών του Αχαρναϊκού έδειξε την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει ως ομάδα και με συνοπτικές διαδικασίες εκμεταλλεύτηκε στο απόλυτο τις ευκαιρίες που του δόθηκαν και έκανε γρήγορα το 2-0.  Και ενώ ήταν βέβαιο ότι αν το ημίχρονο έληγε στο 2-0 οι παίκτες του Αχαρναϊκού θα "άδειαζαν" και θα βλέπαμε άλλο παιχνίδι στο Β ημίχρονο η αφέλεια της άμυνας μας έδωσε το δικαίωμα στον αντίπαλο να κάνει το 2-1 στην τελευταία φάση του πρώτου ημιχρόνου και να πιστέψει ότι μπορεί να κλέψει βαθμό από τον ΑΡΗ μας σήμερα. Στο Β ημίχρονο αντι να δούμε έναν ΑΡΗ που να αγωνίζεται εξίσου έξυπνα με τα πρώτα 45' είδαμε έναν φοβισμένο ΑΡΗ που δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα στην κατοχή του ούτε για μια στιγμή. Ευτυχώς η ομάδα άντεξε στην πίεση και κατάφερε να πάρει τους 3 βαθμούς αλλά η εικόνα δεν ήταν καθόλου καλή. Ο Αναστόπουλος προφανώς έβλεπε άλλο παιχνίδι από εμάς και ενώ η ομάδα δεν μπορούσε να ελέγξει με τίποτα τον χώρο του κέντρου αποφάσισε να αλλάξει τον Ίλιτς που πέρα από το γκολ που πέτυχε ήταν από τους δραστήριους για την ομάδα μας. Ο Μιλούνοβιτς που μπήκε  στη θέση του "αόρατου" σήμερα Ντούνη δεν μπόρεσε να βοηθήσει. Πολύ καλός ο Μπούρμπος που ήταν σε όλες τις φάσεις μέσα, είχε ουσία στο παιχνίδι του ο Ρόβας που δημιούργησε τις φάσεις για τα 2 γκολ ενώ ο Ίλιτς έδειξε γιατί θεωρείται ένας από τους παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά για την ομάδα μας.

Πέρα από την κακή εικόνα της ομάδος μας στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα η διαιτησία για ακόμη μια φορά ήταν άκρως εχθρική. Πέρα από τα ανύπαρκτα οφσάιντ(κυρίως στο Α ημίχρονο) είδαμε και μια απίστευτη ανοχή στο σκληρό παιχνίδι των παικτών του Αχαρναϊκού αλλά και μια ιδιαίτερη ευαισθησία όποτε οι παίκτες μας τολμούσαν να μπουν ελαφρώς πιο δυνατά σε κάποια φάση. Ευτυχώς όλο αυτό δεν στοίχισε αλλά θα πρέπει η διοίκηση να επιμείνει στο θέμα της διαιτησίας. Φυσικά θα πρέπει και ο Αναστόπουλος με τους παίκτες του να δουν ξανά και ξανά αυτό το παιχνίδι μπας και καταλάβουν ότι αυτή η εικόνα προσβάλλει πρώτα τους ίδιους... Και όταν δεν είσαι καλός δεν γίνεται πάντα στο τέλος να κερδίζεις όπως σήμερα.

ΥΓ. Δυσάρεστα γεγονότα είχαμε εκτός γηπέδου με τους φίλους της ομάδος μας να καταφένουν τελικώς να μπουν στο γήπεδο. Σίγουρα τα αλάνια που κατέβηκαν εκεί δεν μασάνε από τέτοια και θα δώσανε την απάντηση που έπρεπε εκεί που έπρεπε αλλά καλό είναι αυτό που έγινε σήμερα να αφυπνίσει μερικούς συνΑρειανούς μας ενόψει του τελικού στο μπάσκετ. Ο κόσμος του ΑΡΗ δεν φοβάται κανέναν αλλά όσοι έχουμε τραβηχτεί σε εκδρομές ξέρουμε πολύ καλά ότι άλλο Β.Ελλάδα και άλλο να ταξιδεύεις σε άλλα μέρη της Ελλάδος με τους εκάσοτε σερίφηδες να κάνουν τα δικά τους.... Οπότε ας αφήσουμε τις αφελείς επιθυμίες για τελικούς στο ΟΑΚΑ και ας απαιτήσουμε όλοι μαζί με μια φωνή ο τελικός να γίνει στη Θεσσαλονίκη ή έστω σε κάποια πόλη πιο κοντινή όπως η Ξάνθη,  η Κοζάνη ή η Λάρισα..